Dzisiaj jest Sobota, 23 Września 2017 r.

Gmina Gietrzwałd

Przyroda

Historia

Zobacz także

Kościół w Sząbruku

Kościół pw. św. Mikołaja i św. Jana Ewangelisty w Sząbruku. Jeden z najstarszych kościołów na Warmii. Powstał pod koniec XV w. Budowla salowa, z kamienia polnego i cegły. W XVIII w. dobudowano wieżę i założono strop. W latach 1911-1913 od południa dobudowano nowy kościół trójnawowy wg projektu Fritza Heitmanna z Królewca, który projektował szereg ceglanych kościołów na terenie ówczesnej diecezji warmińskiej, na ogół w formach neogotyckich. Twórczo wykorzystywał elementy zaczerpnięte z gotyckiej architektury Prus Krzyżackich śmiało zestawiając je z elementami, które w regionie nigdy nie występowały. Podczas prac konserwatorskich, które prowadzono w latach 80. XX w. odkryto malowidła gotyckie, pochodzące z początku XVI w., tzw. fresk czyli technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Na stropie kościoła znajdują się malowidła z XVIII w. ponadto z tego czasu zachowały się ołtarze i obrazy. Ołtarz główny pochodzi z 1748 r. i przedstawia św. Rodzinę oraz patrona parafii. Drewniany sufit kościoła jest ozdobiony przepięknymi malunkami. Na uwagę zasługuje obraz św. Trójcy i Józefa z Dzieciątkiem Jezus. Po prawej stronie od głównego wejscia znajdują się organy. Początkowo kościół posiadał dwa dzwony z brązu, ale jeden został odebrany w czasie I wojny światowej na zarządzenie władz niemieckich. Wystrój nowego kościoła jest neobarokowy. Witraże wykonała firma Franz Binsfeld z Trewiru 1911. W zewnętrznym rogu muru otaczającym kościół znajduje się tablica upamiętniająca parafian poległych podczas I wojny światowej. W 1977 roku we mszy świętej w kościele w Sząbruku uczestniczył król Belgów Baudouin I i jego małżonka Fabiola - dla uczczenia tego wydarzenia powstała specjalna pamiątkowa tablica. W Sząbruku znajdują się również tablice pamiątkowe ku czci urodzonego na terenie parafii ks. Wojciecha Turowskiego. Polski ksiądz katolicki, pierwszy Polak na stanowisku generała Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, czyli Księży Pallotynów, w 1950 biskup nomitat diecezji czętochowskiej. Ks. Turowski urodził się w 1894 w Unieszewie. Podczas I wojny światowej jako żołnierz pruski dowodził kolumną sanitarną w Gdańsku oraz walczył na froncie. Święcenia kapłańskie przyjął 10 lipca 1921 w Limburgu. W Rzymie, potem w Lizbonie - organizował pomoc dla uchodźców wojennych z Polski. W 1946 został członkiem pallotyńskiej Regii Francuskiej. Na Zebraniu Generalnym w 1947 został wybrany przełożonym generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.